Strój Belli na powrót z Holandii

„Wybiegliśmy spod prysznica nago. Byliśmy w lekkim niedoczasie. Obydwoje zaczęliśmy się szybko ubierać. Dla mnie ubieranie się w tej sytuacji było czynnością czysto mechaniczną. Mogłem więc jednocześnie napawać się pięknem ubierającej się Belli. Brak czasu nie spowodował, że Bella zachowywała się w sposób bardziej uporządkowany. Miałem wrażenie, że chaos w jej działaniach wzrósł mocno ponad nawet jej wygórowane standardy w tym zakresie. Miotała się między walizką, lustrem, łazienką i kilkoma innymi miejscami. Najpierw kilkukrotnie nago bezproduktywnie przebiegła po naszym pokoju. Widok był cudowny. W końcu zaczęła się ubierać. Założyła błękitny tiulowy z koronką mocno przezroczysty stanik. Widziałem już go na niej w SPA, bodajże w sobotni wieczór. A w nim dość długo stała przed lustrem robiąc makijaż i fryzurę Użyła perfum Southern Sun. Następnie równie długo była pochylona na walizką i wybierała ubrania na podróż. Najwyraźniej miała problemy decyzyjne. Jej wypięta pupa stanowiła rajski widok. W międzyczasie zdążyłem się całkowicie ubrać. W końcu zdecydowała się na zestaw ubraniowy na powrotną podróż i kilka ubrań z walizki powędrowało na łóżko. Dalsza jej część ubierania się przebiegła w ekspresowym tempie. Założyła błękitne majtki figi do kompletu ze stanikiem. Wyglądała jeszcze bardziej zmysłowo niż nago. Notabene to było zaskakujące, że najpierw założyła stanik, później nastąpiła stosunkowo dość długa przerwa, a następnie dopiero majtki. Byłem przekonany, a nawet doświadczyłem tego wiele razy, że u kobiet następuje to w odwrotnej kolejności. Tylko przez ułamek sekundy trwało doświadczenie i ten etap zachwytu. Kolejno zakładała bluzkę, spódnicę, sandałki kapelusz i okulary przeciwsłoneczne. Przez ramię przewiesiła torebkę.
- Już jestem gotowa. Zobacz jak szybko! Jak się prezentuję?
Przez chwilę jeszcze jej się przyglądałem. Cholera! Znów mnie zachwycała. Bluzkę wybrała białą, krótką, lekko ażurową, z dużym dekoltem w serek i długimi rękawami. Była w niej podczas powrotu ze SPA. W spódnicy jeszcze jej nie widziałem, a dokładniej widziałem przez chwilę podczas przymierzania w Moliera 2. Mini, krótsza niż do połowy ud, czyli mocno odważna jak na podróż, rozwiewająca się, biała w błękitne kwiatki. Sandałki również już widziałem, w drodze do Głęboczka. Oplecione czarnymi paskami jej stopy nad palcami, po skosie przez podbicie i wokół kostki wyglądały tak harmonijnie, że stwierdziłem, że te sandałki były moim najlepszym zakupem dla niej. Biały letni słomkowy kapelusz miała na sobie już kilka razy, w tym tu w Holandii pierwszego dnia. Mocno czarne okulary przeciwsłoneczne ze złotym logo Fendiego, też już miała na sobie. Z małą białą torebkę na złotym łańcuchu, również wielokrotnie używaną, w Holandii niemal się nie rozstawała.
- Perfect! Bosko! Ale pozwolisz, że będę się Tobą zachwycał już w drodze.”